|
Nelson Mandela มหาบุรุษนักต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ 
"The struggle is my life" “การต่อสู้คือชีวิตของฉัน”
Mandela's words, "The struggle is my life," are not to be taken lightly. คำพูดของแมนเดล่าที่ว่า,”การต่อสู้คือชีวิตของฉัน,” ต้องไม่ถูกเพิกเฉย Nelson Mandela personifies struggle. He is still leading the fight against apartheid with extraordinary vigour เนลสัน แมนเดล่าเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ เขายังเป็นผู้นำการต่อสู้กับการเหยียดสีผิวด้วยพลังที่เหนือธรรมดา and resilience after spending nearly three decades of his life behind bars. He has sacrificed his private life และความยืดหยุ่นหลังจากที่ใช้เวลาเกือบสามทศวรรษของชีวิตอยู่ในห้องขัง เขาได้สังเวยด้วยชีวิตส่วนตัวของเขา and his youth for his people, and remains South Africa's best known and loved hero. และชีวิตในวัยเยาว์เพื่อประชาชนของเขา,และยังคงเป็นวีรบุรุษที่เป็นที่รู้จักและรักมากที่สุดของแอฟริกาใต้ Mandela has held numerous positions in the ANC: ANCYL secretary (1948); ANCYL president (1950); ANC แมนเดล่า มีตำแหน่งมากมายใน เอเอ็นซี:เป็นเลขาเอเอ็นซีแอลวาย(ปี 1948);ประธานเอเอ็นซีแอลวาย(ปี1950) Transvaal president (1952); deputy national president (1952) and ANC president (1991). ประธานแคว้นทรานสฝาลของเอเอ็นซี(ในปี 1952): ผู้ช่วยประธานาธิบดีแห่งชาติ(ในปี 1952)และประธานเอ็นซี(ปี 1991) He was born at Qunu, near Umtata on 18 July 1918. เขาเกิดที่ควูนู,ใกล้กลับอัมตาตาในวันที่ 18 กรกฎาคม 1918 His father, Henry Mgadla Mandela, was chief councillor to Thembuland's acting paramount chief David บิดาของเขา,ที่ชื่อเฮ็นรี่ มกัดลา แมนเดล่า,เป็นหัวหน้าที่ปรึกษาของรักษาการหัวหน้าสูงสุดของเท็มบูแลนด์ที่ชื่อ Dalindyebo. When his father died, Mandela became the chief's ward and was groomed for the เดวิด ดาลินด์เยโบ เมื่อพ่อของเขาเสียชีวิต,แมนเดล่าก็อยู่ในการดูแลของหัวหน้าคนนี้และถูกฟูมฟักเพื่อให้ chieftainship. มีความเป็นหัวหน้า Mandela matriculated at Healdtown Methodist Boarding School and then started a BA degree at Fort Hare. แมนเดล่าเข้าเรียนที่โรงเรียน Healdtown Methodist Boarding และหลังจากนั้นได้เริ่มเรียนปริญญาตรีที่ฟอร์ทแฮร์ As an SRC member he participated in a student strike and was expelled, along with the late Oliver Tambo, ในฐานะที่เป็นสมาชิกคนหนึ่งของเอสอาร์ซีเขาได้เข้าร่วมในการประท้วงของนักศึกษาและถูกไล่ออก,พร้อมด้วยโอลิเวอร์ in 1940. He completed his degree by correspondence from Johannesburg, did articles of clerkship and แทมโบ,ในปี 1940 เขาจบปริญญาจากมหาวิทยาลัยโยฮันเนสเบิร์กโดยการเรียนทางไปรษณีย์, enrolled for an LLB at the University of the Witwatersrand. และลงทะเบียนเรียนปริญญาตรีทางด้านกฏหมายที่มหาวิทยาลัยวิธพอเทอร์สแรนด์ In 1944 he helped found the ANC Youth League, whose Programme of Action was adopted by the ANC in ในปี1944 เขาได้ช่วยก่อตั้งสมาพันธ์เยาวชนเอเอ็นซี,ซึ่งแผนของการปฏิบัติการณืได้รับการยอมรับจากเอเอ็นซีในปี 1949 1949. Mandela was elected national volunteer-in-chief of the 1952 Defiance Campaign. He travelled the country แมนเดล่าได้รับการคัดเลือกให้เป็นหัวหน้าอาสาสมัครแห่งชาติในการรณรงค์ต่อต้านในปี 1952 เขาเดินทางไปทั่วประเทศ organising resistance to discriminatory legislation. เพื่อก่อการต่อต้านการออกกฏหมายแบ่งแยกเชื้อชาติ He was given a suspended sentence for his part in the campaign. Shortly afterwards a banning order เขาถูกตัดสินโดยสั่งให้งดเว้นการเข้าร่วมการรณรงค์ หลังจากนั้นไม่นานด้วยคำสั่งห้ามอันหนึ่ง confined him to Johannesburg for six months. During this period he formulated the "M Plan", in terms of ได้จำกัดเขตให้เขาอยู่ในโยฮันเนสเบิร์กเป็นเวลาหกเดือน ในระหว่างช่วงนี้เขาได้คิด “แผนเอ็ม”ขึ้น, ซึ่งโดยแผนนี้ which ANC branches were broken down into underground cells. สาขาต่างๆของเอเอ็นซีได้ถูกแตกออกไปเป็นหน่วยใต้ดินย่อยๆ By 1952 Mandela and Tambo had opened the first black legal firm in the country, and Mandela was both ในปี 1952 แมนเดล่าและแทมโบได้เปิดสำนักงานกฏหมายของคนผิวดำเป็นแห่งแรกของประเทศ , และแมนเดล่าเป็นทั้ง Transvaal president of the ANC and deputy national president. ประธานเอเอ็นซีที่ทรานซฝาล และผู้ช่วยประธานแห่งชาติ(ของเอเอ็นซ๊) A petition by the Transvaal Law Society to strike Mandela off the roll of attorneys was refused by the คำร้องโดยสมาคมกฏหมายของทราซฝาลที่จะขจัดแมนเดล่าออกไปจากการเป็นทนายได้ยกปฏิเสธโดย Supreme Court. ศาลฎีกา In the 'fifties, after being forced through constant bannings to resign officially from the ANC, Mandela ในทศวรรษที่ห้าสิบ,หลังจากที่ถูกบังคับผ่านการห้ามต่างๆอยู่ตลอดเวลาให้ลาออกจากเอเอ็นซีอย่างเป็นทางการ,แมนเด- analysed the Bantustan policy as a political swindle. He predicted mass removals, political persecutions and ล่าวิเคราะห์นโยบายของบันทัสถานว่าเป็นการหลอกลวงทางด้านการเมือง เขาทำนายถึงการเคลื่อนย้านขนานใหญ่, police terror. การกลั่นแกล้งทางการเมืองและความน่ากลับจากการควบคุมโดยตำรวจ For the second half of the 'fifties, he was one of the accused in the Treason Trial. With Duma Nokwe, he ในครึ่งหลังของทศวรรษที่ห้าสิบ,เขาเป็นหนึ่งในผู้ถูกกล่าวหาในการไตร่สวนที่ทรีซัน พร้อมด้วยดูม่า โนกเว่,เขา conducted the defence. ได้ต่อสู้คดี When the ANC was banned after the Sharpeville massacre in 1960, he was detained until 1961 when he เมื่อเอเอ็นซีถูกยุบไปหลังจากการฆ่าหมู่ที่ซาเพวิลล์ในปี 1960, เขาถูกกักตัวจนถึงปี 1961 เมื่อเขา went underground to lead a campaign for a new national convention. ทำงานใต้ดินเพื่อที่จะเป็นผู้นำรณรงค์เพื่อการชุมนุมระดับชาติครั้งใหม่ Umkhonto we Sizwe (MK), the military wing of the ANC, was born the same year. Under his leadership it อัมกันโต เว ซิซเว (เอ็มเค),ฝ่ายที่ติดอาวุธของเอเอ็นซี,ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปีเดียวกัน ภายใต้การนำของเขา กลุ่มนี้ launched a campaign of sabotage against government and economic installations. ได้ทำการรณรงค์การก่อวินาศกรรมต่อสถานที่ราชการและแหล่งเศรษฐกิจ In 1962 Mandela left the country for military training in Algeria and to arrange training for other MK ในปี 1962 แมนเดล่าออกจากประเทศเพื่อไปฝึกทหารในประเทศแอลจีเรียและเพื่อจัดการฝึกอบรมให้กับสมาชิกคนอื่นๆ members. ของเอ็มเค On his return he was arrested for leaving the country illegally and for incitement to strike. He conducted his เมื่อเขเดินทางกลับเขาก็ถูกจับในข้อหาออกจากประเทศอย่างผิดกฏหมายและการปลุกปั่นให้เกิดการประท้วง เขาได้ own defence. He was convicted and jailed for five years in November 1962. While serving his sentence, he ต่อสู้คดีด้วยตัวเอง เขาถูฏตัดสินว่ามีความผิดและถูกจำคุกห้าปีในเดือนพฤศจิกายน 1962 ขณะที่ถูกจำคุอยู่,เขา was charged, in the Rivonia trial, with sabotage and sentenced to life imprisonment. ถูกกล่าวหา,ในการไตร่สวนที่ริโวเนีย,ด้วยข้อหายั่วยุปลุกปลั่นและถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต A decade before being imprisoned, Mandela had spoken out against the introduction of Bantu Education, หนึ่งทศวรรษก่อนที่จะถูกจำคุก,แมนเดล่าได้กล่าวต่อต้านการนำ(กฏหมาย)การศึกษาบันตูมาใช้, recommending that community activists "make every home, every shack or rickety structure a centre of ชี้แนะนักกิจกรรมของชุมชนให้ “ทำทุกบ้าน,ทุกกระท่อมหรือเพิงที่จะพังมิพังแหร่ ได้วางโครงสร้างเป็นศูนย์กลางการ learning". การเรียนรู้” Robben Island, where he was imprisoned, became a centre for learning, and Mandela was a central figure ที่เกาะรอบเบ็น,ที่ซึ่งเขาถูกจำคุกอยู่,ได้กลายมาเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้,และแมนเดล่าเป็นศูนญย์กลาง in the organised political education classes. ในการจัดตั้งห้องเรียนเพื่อการศึกษาด้านการเมือง In prison Mandela never compromised his political principles and was always a source of strength for the ในคุก,แมนเดล่าไม่เคยรอมชอมในหลักการด้านการเมืองของเขาและจะเป็นต้นแหล่งแห่งความเข้มแข็งให้กับ other prisoners. นักโทษคนอื่นๆ During the 'seventies he refused the offer of a remission of sentence if he recognised Transkei and settled ในระหว่างทศวรรษที่เจ็ดสิบเขาปฏิเสธข้อเสนอที่จะทบทวนคำตัดสินถ้าเขายอมรับการแบ่งแยกสีผิวและลงหลักปักฐานอยู่ there. ที่ทรานซไค In the 'eighties he again rejected PW Botha's offer of freedom if he renounced violence. ในทศวรรษที่แปดสิบเขาได้ปฏิเสธอีกครั้งหนึ่งต่อข้อเสนอที่จะให้อิสระภาพของ พีดับเบิลยู โบธ่า ถ้าเขาละทิ้งความรุนแรง It is significant that shortly after his release on Sunday 11 February 1990, Mandela and his delegation มันเป็นจุดที่มีความหมายมากว่าหลังจากที่เขาถูกปล่อยตัวในวันอาทิตย์ที่ 11 กุมภาพันธ์ 1990 ได้ไม่นาน,แมนเดล่า agreed to the suspension of armed struggle. และผู้แทนของเขาได้เห็นพล้องที่จะยกเลิกการต่อสู้ด้วยอาวุธ Mandela has honorary degrees from more than 50 international universities and is chancellor of the แมนเดล่าได้รับปริญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยในมากกว่า 50 ประเทศ และ เป็นอธิการบดีของ University of the North. มหาวิทยาลัยนอร์ท He was inaugurated as the first democratically elected State President of South Africa on 10 May 1994 - June 1999 เขาสาบานเข้ารับตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีที่มาจากการเลือกตั้งครั้งแรกของแอฟริกาใต้ในวันที่ 10 พฤษภาคม1994 จนถึงปี 1999 Nelson Mandela retired from Public life in June 1999. He currently resides in his birth place - Qunu, Transkei. เนลสัน แมนเดล่า วางมือจากวงการการเมืองในเดือนมิถุนายน 1999 ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ที่บ้านเกิดของเขา-คือควูนู ทรานสไค Anti-apartheid activitiesกิจกรรมด้านการต่อต้านการเหยียดสีผิว**แปลเองได้หรือเปล่าIn 1961, Mandela became leader of the ANC's armed wing, Umkhonto we Sizwe (translated Spear of the Nation, and also abbreviated MK), which he co-founded. He coordinated sabotage campaigns against military and government targets, making plans for a possible guerrilla war if the sabotage failed to end apartheid.Mandela also raised funds for MK abroad and arranged for paramilitary training of the group. Fellow ANC member Wolfie Kadesh explains the bombing campaign led by Mandela:"When we knew that we going to start on 16 December 1961, to blast the symbolic places of apartheid, like pass offices, native magistrates courts, and things like that ... post offices and ... the government offices. But we were to do it in such a way that nobody would be hurt, nobody would get killed." Mandela said of Wolfie: "His knowledge of warfare and his first hand battle experience were extremely helpful to me." Mandela described the move to armed struggle as a last resort; years of increasing repression and violence from the state convinced him that many years of non-violent protest against apartheid had not and could not achieve any progress. Later, mostly in the 1980s, MK waged a guerrilla war against the apartheid regime in which many civilians became casualties. Mandela later admitted that the ANC, in its struggle against apartheid, also violated human rights, sharply criticising those in his own party who attempted to remove statements supporting this fact from the reports of the Truth and Reconciliation Commission. Up until July 2008, Mandela and ANC party members were barred from entering the United States — except the United Nations headquarters in Manhattan — without a special waiver from the US Secretary of State, because of their South African apartheid regime era designation as terrorists. |
