ทุกวันนี้การที่ใครสักคนจะเป็นพนักงานพิมพ์ดีดได้นั้น จะต้องเรียนอนุบาล 3 ปี เรียนประถม 6 ปี เรียนมัธยมต้น 3 ปีและอย่างน้อยก็ต้องเรียนปวช.อีก 3 ปี รวมทั้งสิ้น 15 ปี ทั้งๆที่การพิมพ์ดีดนั้นถ้าพิมพ์ผิดก็ใช้ยางลบลบออกแล้วพิมพ์ใหม่ได้     

    แต่ปัจจุบันการที่ใครสักคนจะเป็นพ่อเป็นแม่คนนั้นไม่ต้องเรียนอะไรเลย ทั้งๆที่การเป็นพ่อเป็นแม่คนนั้นเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่และสำคัญมาก  และที่สำคัญหนักไปกว่านั้นคือการที่เป็นพ่อแม่คนที่ไม่รู้จักวิธีเลี้ยงลูกและเลี้ยงลูกออกมาผิดแล้ว  ไม่มียางลบใดจะลบความผิดนี้ได้  เด็กที่ได้รับการเลี้ยงดูที่ผิดๆ ก็จะมีความไม่ดีอย่างน้อยบางอย่างติดตัวเขาไปตลอดชีวิตของเขา

    เราไม่พบการสอนวิชาเลี้ยงลูกในหลักสูตรของนักเรียนที่อยู่ในระบบการศึกษาเลย  แม้กระทั่งในมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นสถานที่ที่คนที่จบออกไปก็จะต้องทำหน้าที่เป็นพ่อเป็นแม่คนในเวลาหลังจากนั้นไม่นานนัก

    เมื่อไม่มีการเรียนการสอนก็ทำกันไปตามมีตามเกิด เลี้ยงลูกคนแรกโดยใช้ประสบการณ์จากการที่พ่อแม่เลี้ยงตนเองหรือน้องๆมา  หรือฟังคนอื่นเขาเล่ามาอีกทีหนึ่ง  พอมีลูกคนที่สองก็ใช้การประเมินความผิดถูกจากการเลี้ยงลูกคนแรกเป็นแนวทาง

    ด้วยเหตุนี้กระมังจึงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราแก้ปัญหาสังคมไม่จบสักที่ มีแต่จะเลวร้ายลงเรื่อยๆด้วยซ้ำไป  ทั้งๆที่พ่อแม่บางคู่มีความพร้อมทางด้านฐานะแต่ก็ไม่สามารถเลี้ยงลูกให้ได้ดีได้เรามาลองกลับค่านิยมและแนวทางของสังคมเสียใหม่ดีไหมว่าการจะมีลูกสักคนหนึ่งนั้น  จะต้องมีการเรียนให้มีความรู้และสติปัญญาพอที่จะเลี้ยงดูเขาให้ได้ดีตามที่ต้องการได้

    แล้วถึงเวลาหรือยังที่ภาครัฐจะต้องออกกฎว่าใครสักคนจะสามารถมีลูกได้นั้น  จะต้องมีใบอนุญาต โดยใบอนุญาตนี้จะเป็นการรับรองว่าคนคู่นั้นจะต้องมีความพร้อมทั้งทางด้านปัญญา,ความรู้และกำลังทรัพย์

    ถ้ามีคำถามว่าการกระทำดังกล่าวจะเป็นการไปละเมิดสิทธิคนอื่นหรือเปล่า  ก็คงต้องตอบว่าการที่ใครสักคนมีลูกแล้วเลี้ยงดูไม่เป็นจนปล่อยให้ลูกไปเป็นผู้ร้ายเดินเพล่นพล่านไปทำร้ายคนอื่นนั้น  ก็ถือได้ว่าเป็นการละเมิดสิทธิคนอื่นเหมือนกัน